Brussels’ embrace of green planning has been outcompeted by Beijing’s industrial planning and by Washington’s dominance in hydrocarbons.

Terwijl het Amerika van Donald Trump de vrede wil forceren, het Rusland van Poetin geen duimbreed toegeeft en het vermoeide Oekraïne in geldnood raakt, twisten de Europese landen over het recupereren van soevereine Russische tegoeden voor een overbruggingslening.

De Franse Kamer van Volksvertegenwoordigers wil de Franse vestigingen van staalreus ArcelorMittal nationaliseren. De stemming, een verbond van extreemlinks met stilzwijgende steun van extreemrechts, is populisme: de Franse Senaat of regering zal niet volgen.

AI, crypto, media, Wall Street en topsport: de stamboom der genodigden voor het galadiner op het Witte Huis vorige week toont de zakenbelangen.

Wordt de dertigste wereldklimaattop, symbolisch gelokaliseerd in het Amazonegebied, de top te veel of juist een doorbraaktop die de klimaatagenda herschikt?

De federale regering torst een collectieve erfenis van begrotingslaksheid en hervormingszwakte. Ze wil op beide fronten een doorbraakregering worden, maar vervalt blijkbaar snel in die typisch Belgische combinatie van improvisatie en roekeloosheid in overheidsfinanciën.

Wie vandaag geen netwerk heeft, staat buitenspel. We leven in een tijd waarin bereik en connecties vaak meer wegen dan titels of visitekaartjes. Netwerk is een steeds belangrijkere valuta: je kunt het opbouwen, investeren, uitgeven en verliezen.

Jonge starters in het bedrijfsleven worden vandaag bedreigd. Niet door een lastige baas of een hypercompetitieve arbeidsmarkt, maar door een onzichtbare concurrent die nooit slaapt, nooit klaagt en eindeloos schaalbaar is tegen een prikje: artificiële intelligentie (AI).