Leeftijd mag geen label zijn
Ik werd onlangs zesentwintig. Geen bijzondere leeftijd, zou je denken. Maar in bepaalde vergaderzalen merk je dat het meetelt. Steeds minder, maar nog steeds.
Zorg 2040
De komende jaren staan in het teken van fundamentele zorghervormingen, gedreven door de noodzaak om de duurzaamheid, kwaliteit en toegankelijkheid van het zorgsysteem te vrijwaren. Internationale wetenschappelijke literatuur wijst consequent op een aanzienlijke mate van inefficiëntie in complexe zorgsystemen: naar schatting 20% tot 40% van de uitgaven levert geen proportionele gezondheidswinst op. Deze zogenaamde waste manifesteert zich onder meer in overbehandeling, fragmentatie van zorg, administratieve lasten en suboptimale organisatie van zorgprocessen. In een eerste hervormingsluik ligt de focus op het scherp afbakenen en analyseren van deze verspilling, met als doel het identificeren van realistische efficiëntiewinsten en besparingspotentieel.
Door de internationale ervaringen te vertalen naar de Belgische context kan een strategisch hervormingspad worden uitgetekend dat verder gaat dan incrementele aanpassingen. Een grootschalig evenement met internationale sprekers en Belgische experten fungeert hierbij als katalysator voor debat en beleidsreflectie. De opgedane inzichten worden gebundeld in een beleidsgerichte publicatie met concrete lessons learned, die beleidsmakers en stakeholders richting geeft bij het vormgeven van een toekomstbestendig zorgsysteem.
Waarom genieten ons niet uit de quarterlifecrisis haalt
Ik zie heel wat leeftijdsgenoten worstelen met een paradox. We zijn hoogopgeleid, hebben meer keuzes dan ooit en leven in een nooit geziene welvaart. En toch voelen velen van ons zich stuurloos. Drie kwart van de 25- tot 35-jarigen ervaart geen midlife- maar een quarterlifecrisis.
Vergrijzing en multimorbiditeit zetten zorgsysteem onder grote druk
De vraag naar zorg is onbegrensd maar vooral de combinatie van de vergrijzing en de multimorbiditeit zet vandaag het zorgsysteem onder grote druk. Voor het eerst in de geschiedenis moeten we een toename van de zorgvraag opvangen met een stabiele tot licht dalende bevolking op beroepsleeftijd.
Een zorg minder
Het goede leven blijft een uitdaging. We zijn rijker dan ooit en onze overheden investeren enorme bedragen in gezondheidszorg, onderwijs en sociale bescherming. Toch kampt een aanzienlijk deel van de bevolking – inclusief jongeren – met mentale problemen.
En nog een goede gezondheid
Als er één uitspraak is, waarmee we allemaal vertrouwd zijn, dan wel deze: een gelukkig nieuwjaar en nog een goede gezondheid, want dat is het belangrijkste dat er is. Maar hoe begrijpen we gezondheid en welke plaats krijgt het in de samenleving?
