Het tijdperk van de globalisering is voorbij. Oorlog, grootmachtenconcurrentie en nationalisme zijn terug. De economie is niet langer neutraal voor markten, bedrijven of ondernemers. Geokapitalisme toont een tijdperk waarin economische ontwikkeling wordt gevormd — en begrensd — door geopolitiek.
Het tijdperk van de geo-economie stoelt op harde macht en nationale emoties. Staten hernemen hun rol als economische planners, beschermers en strategen. Handel wordt veiligheid, kapitaal gepolitiseerd, technologie bewapend. Toeleveringsketens worden machtsinstrumenten. Markten zweven niet langer boven de politiek; ze zijn erin verankerd.
In zowel democratische als autoritaire landen bepalen soevereiniteit, weerbaarheid en dominantie steeds nadrukkelijker de economische koers. Het kapitalisme is niet langer afgeschermd van de geopolitiek. Het versmelt ermee, wordt eraan ondergeschikt gemaakt, erin opgenomen of ervoor gemobiliseerd. Ondernemingen worden meegezogen in de geopolitieke concurrentie — als nationale kampioenen, strategische activa of kwetsbare schakels.
Globalisering beloofde dat economie de geopolitiek zou temmen.
Geokapitalisme begint waar geopolitiek de economie temt.
Europa staat collectief voor een binaire keuze. Het kan de blauwe pil nemen, de realiteit negeren en doorgaan op het pad van vernedering, een speelveld worden voor internationale mogendheden terwijl het zijn eigen geopolitieke achteruitgang beheert.
In 2025 gokten Europese leiders op zelfvernedering en vleierij om de Verenigde Staten aan hun kant te houden. Laten we geen illusies meer koesteren.
Een alternatieve lezing van het Draghi-rapport.
2025: straks even ver van 2000 als van 2050! Wat zijn de inflectiepunten en de toekomstvragen op de weg naar 2050? Daarover schreef Marc De Vos zijn mening in een kort essay. Veel vragen die Itinera sterk bezighouden en waarop het impact op de mogelijke antwoorden probeert uit te oefenen.
De omwenteling van de Europese Unie
Hoe organisaties het verschil kunnen maken
Tegen 2050 wil Europa klimaatneutraal worden. Maar naarmate de tijd verder tikt, rijst de vraag: hoe kunnen we die radicale ambities ooit waarmaken?
