Het tijdperk van de globalisering is voorbij. Oorlog, grootmachtenconcurrentie en nationalisme zijn terug. De economie is niet langer neutraal voor markten, bedrijven of ondernemers. Geokapitalisme toont een tijdperk waarin economische ontwikkeling wordt gevormd — en begrensd — door geopolitiek.
Het tijdperk van de geo-economie stoelt op harde macht en nationale emoties. Staten hernemen hun rol als economische planners, beschermers en strategen. Handel wordt veiligheid, kapitaal gepolitiseerd, technologie bewapend. Toeleveringsketens worden machtsinstrumenten. Markten zweven niet langer boven de politiek; ze zijn erin verankerd.
In zowel democratische als autoritaire landen bepalen soevereiniteit, weerbaarheid en dominantie steeds nadrukkelijker de economische koers. Het kapitalisme is niet langer afgeschermd van de geopolitiek. Het versmelt ermee, wordt eraan ondergeschikt gemaakt, erin opgenomen of ervoor gemobiliseerd. Ondernemingen worden meegezogen in de geopolitieke concurrentie — als nationale kampioenen, strategische activa of kwetsbare schakels.
Globalisering beloofde dat economie de geopolitiek zou temmen.
Geokapitalisme begint waar geopolitiek de economie temt.
2025: soon as far from 2000 as from 2050! What are the inflection points and future questions on the road to 2050? Marc De Vos wrote his opinion on this in a short essay. Many questions that Itinera is deeply concerned with and on which it tries to exert impact on the possible answers.
