De oorlog in Iran is mislukt in regime-onthoofding, heeft het Iraanse bewind geradicaliseerd in een overlevingsstrijd, trekt de hele regio mee, houdt de export van olie en kritieke grondstoffen in een wurggreep, torpedeert de wereldeconomie met een olieschok en een mini-COVID van

‘Trump always chickens out’ – Trump trekt altijd zijn staart in – is de observatie die aan de Amerikaanse president kleeft omdat hij zijn wispelturige handelspolitiek versoepelt telkens de financiële markten negatief reageren.

De Europese Unie behartigt onze belangrijkste belangen en bepaalt onze toekomst. Premier Bart De Wever beseft dat en probeert te wegen op de Europese agenda. Dat is verfrissend en nodig.

Er zijn bedrijven waar drie handtekeningen nodig zijn voor een uitgave van 200 euro, maar waar tien mensen zonder verpinken een uur lang in een meeting zitten zonder duidelijke reden. Geld wordt bewaakt, tijd zelden. Toch is tijd op de werkvloer geen detail.

Waarvoor dient de oorlog tegen Iran? Voor het verijdelen van een imminent gevaar met massavernietigingswapens? Dat is een echo uit de tijd dat een internationale coalitie onder leiding van de VS het Irak van Sadam Hoessein binnenviel.

We leven in een samenleving die veel heeft opgebouwd. Toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, sociale bescherming, carrièremogelijkheden en een zekere levenskwaliteit zijn voor velen geen uitzonderingen meer. Dat is beschaving.

Diplomatie geldt als het beheer van internationale betrekkingen door onderhandelingen. Onder president Donald Trump beoefenen Amerikaanse topdiplomaten vooral confrontatie.

Volgende week zal het vier jaar zijn sinds de invasie van Oekraïne, volgende maand twaalf jaar na de annexatie van de Krim, de maand daarna twaalf jaar na de inval in de Donbas-regio. De situatie langs het duizend kilometer lange front van wat intussen de eerste AI- en drone-oorl

We noemen onszelf een kenniseconomie. Onze welvaart draait niet op grondstoffen, maar op onze grijze massa. Tegelijk zijn we onze kenniseconomie aan het ontmantelen. Het verontrustende is: we merken het amper. Het vermogen om zelfstandig te denken erodeert.