Omgekeerd Keynesianisme
Verbijsterend. Dat is de term voor de haarspeldbocht van de republikeinen over begrotingsbeleid in de Verenigde Staten.
Janus Macron
Wie spreekt dezer dagen voor de Westerse wereld? De Verenigde Staten van Donald Trump alvast niet. Het Verenigd Koninkrijk op weg naar de EU-exit evenmin. Bondskanselier Angela Merkel is politiek verzwakt en Duitsland ligt in de knoop met zichzelf. Er is een gapend gat.
Staatsschuld en belastingdruk nopen tot crisisberaad
België slaagt er maar niet in om een begrotingsevenwicht te bereiken en verliest veel geloofwaardigheid in het buitenland. Alleen de Club Med-landen Portugal, Italië en Frankrijk kregen dezelfde brief van de Europese Commissie met de ernstige waarschuwing van ontsporing.
Trumpgewenning
Is het sleet, is het overkill, is het onverschilligheid? Ik weet het niet, maar ik ben Donald Trump aan het gewoon worden. Dat verontrust mij.
Kennen politici nog de rol van de overheid?
De overheid moet een keuze maken: toezichthouder en regulator spelen, of aandeelhouder zijn. Weten de politici nog wat de rol van de overheid is?
Rode vlucht achteruit
De Franstalige socialisten hebben een ideeëncongres afgesloten met een manifest en een bijbel met 170 engagementen voor de toekomst. De verwachtingen waren hooggespannen, ook bij mij.
Stop met kop in het zand te steken
Centrale banken en centraal bankiers moeten niet populair zijn, ze moeten in alle onafhankelijkheid hun kerntaken uitvoeren. Maar dat is vaak buiten de politiek gerekend.
Sociaal surrealisme
Soms is politiek echt verpakking. Neem nu de eeuwige discussie over het fameuze ‘sociale Europa’. De hele politieke linkerzijde, alle vakbonden en middenveldorganisaties incluis, vinden de Europese Unie een kille economische club.
