We noemen onszelf een kenniseconomie. Onze welvaart draait niet op grondstoffen, maar op onze grijze massa. Tegelijk zijn we onze kenniseconomie aan het ontmantelen. Het verontrustende is: we merken het amper. Het vermogen om zelfstandig te denken erodeert.

Brussels’ embrace of green planning has been outcompeted by Beijing’s industrial planning and by Washington’s dominance in hydrocarbons.

De geschiedenis van het presidentschap van Donald Trump ligt nog in de toekomst. Maar behoudens een onverwachte kentering, lijkt één zaak wel duidelijk: Trump is zowel de exponent als de architect van het verval van Amerika.

Ik werd onlangs zesentwintig. Geen bijzondere leeftijd, zou je denken. Maar in bepaalde vergaderzalen merk je dat het meetelt. Steeds minder, maar nog steeds.

Wie kan ertegen zijn dat landen zich verbinden voor vrede, om – aldus de oprichtingsakte – “oordeelsgericht en geleid door rechtvaardigheid een pragmatische en duurzame vrede” te bewerkstelligen die “mensen in staat stelt om zeggenschap en verantwoordelijkheid te nemen ove