In 1950 was West-Europa alleen al goed voor méér dan 25% van het globale bbp. In 2050 zal heel Europa nog minder dan 10% van de wereldeconomie uitmaken en ligt het zwaartepunt ergens tussen India en China.

Ik heb het voorbije jaar heel wat gesprekken met ondernemers en stakeholders gevoerd over hoe je succesvolle bedrijven in eigen regio kan houden. De juiste strategie omhelst veel meer dan het subsidiëren van een handvol nationale ‘kampioenen’.

Doen feiten ertoe? Of zitten we echt in het postfact-tijdperk? Volgens de zoekfunctie van Google Trends werd het woord ‘graaiflatie’ vooral populair vanaf 26 maart van dit jaar en is de frequentie ervan nog steeds aan het groeien.

Zijn we niet te streng voor het minipensioenakkoord van de federale regering? Dat is de vraag die Bart Eeckhout zich stelt in een terechte bezinning over de moeilijkheid van politiek leiderschap in ons land (DM, 15/7).

‘La première égalité c’est l’équité.’ Deze zin van Victor Hugo uit Les Misérables zou ons moeten doen nadenken. Het betekent eenvoudig gezegd: rechtvaardigheid is sociale rechtvaardigheid. Gelijkheid is gelijkenis. Billijkheid is iedereen een passend paar schoenen geven.

In Het rechtvaardigheidsgevoel van Jonathan Haïdt staat een gebalde zin die zeer goed uitdrukt wat we bedoelen met loon naar werken: “We haten mensen die nemen zonder te geven.” Natuurlijk zijn er accentverschillen in onze invulling van die stelling en in zijn jarenlang onderzoek

Terug naar normaal wordt geen eenvoudige opdracht voor centrale banken. Na de coronacrisis stelden velen de vraag of we kunnen terugkeren naar ‘normaal'. Vaak is het antwoord dat het zo niet werkt. De maatschappij verandert constant.

Een kleine regio in Europa. Grenzend aan grote buren Frankrijk en Duitsland. Bezwaard met de erfenis van een industrieel verleden. Anders dan Vlaanderen, niet gezegend met een natuurlijke ligging als havengebied. Het zou Wallonië kunnen zijn, maar het is Luxemburg.