Op 9 mei 1950 legde de Schumanverklaring de basis voor de Europese integratie: oorlog onmogelijk maken door economische verwevenheid en gedeelde veiligheid. Europadag markeert sindsdien de overgang van rivaliteit naar eenheid.

Het Amerikaanse leger is onfeilbaar. De Amerikaanse politieke leiders zijn zowel amateurs als lafaards. Israël is zijn eigen grootste vijand en verliest overal vrienden. China wint niet alleen aan invloed, het wordt zowaar populair.

Veiligheid is duurder geworden. Niet een beetje, maar structureel. Dat heet ‘defensie-inflatie’. Als de vraag naar middelen voor veiligheid en defensie plots toeneemt, stijgt de prijs, maar daar blijft het niet bij.

Terwijl ik deze regels schrijf, nadert een nieuwe deadline die de Amerikaanse president aan Iran, aan zichzelf en aan de wereld heeft opgelegd: bevrijd de Straat van Hormuz of we bombarderen je terug “naar het Stenen Tijdperk” – een hallucinante quote uit de TV-toespraak van Trum

“The only thing we have to fear is fear itself.” Toen Franklin D. Roosevelt die woorden uitsprak bij zijn inauguratie in 1933, zat Amerika in de diepste economische crisis uit zijn geschiedenis. Banken vielen om, de werkloosheid explodeerde, het vertrouwen was verdampt.

De oorlog in Iran is mislukt in regime-onthoofding, heeft het Iraanse bewind geradicaliseerd in een overlevingsstrijd, trekt de hele regio mee, houdt de export van olie en kritieke grondstoffen in een wurggreep, torpedeert de wereldeconomie met een olieschok en een mini-COVID van

‘Trump always chickens out’ – Trump trekt altijd zijn staart in – is de observatie die aan de Amerikaanse president kleeft omdat hij zijn wispelturige handelspolitiek versoepelt telkens de financiële markten negatief reageren.