De vraag van het derde decennium van de 21ste eeuw is hoe de relatie tussen de Verenigde Staten en China zal consolideren. Voorbij is de fase van spontane globalisering, van wederzijdse economische winst en onderlinge politieke tolerantie.
We beleven een historische kantelbeweging in de wereldorde. Politieke vrijheid, economische vrijheid en handelsvrijheid zijn allemaal op de terugweg. De Verenigde Staten verzaken het mondiaal leiderschap dat ze sinds de implosie van de Sovjet-Unie hebben vervuld.
Het coronavirus is aan het muteren in een politiek virus. In België is corona een alibi voor een allegaartje activisten om voor de zoveelste keer hun aversie voor het kapitalisme, de markteconomie en een ingebeeld neoliberalisme uit te leven.
De wereld zit met een probleem. Het Coronavirus heeft de potentie om een deel van de industriële aanvoerketen van de wereld ernstig te verstoren. Een belangrijk deel van het probleem is de Chinese overheid die flatert.
Het Vlaams Bestuursdecreet laat sinds vorig jaar toe dat de Vlaamse regering overnames door buitenlandse investeerders blokkeert “indien er strategische veiligheidsbelangen in het geding zijn”. Hoera!
Eén van de meest beklijvende herinneringen uit mijn kindertijd is een grote voedselinzamelactie voor Polen. In dat toen nog verre land, onbekend achter het ondoordringbare IJzeren Gordijn, was een revolutie bezig. Een gevecht van mens tegen macht, van vele duizenden arbeiders en burgers.
Wordt Hongkong het Berlijn of het Peking van de 21ste eeuw? De Berlijnse Muur viel in 1989 na massabetogingen in een naar vrijheid snakkend Oost-Duitsland: het begin van het einde voor alle communistische dictaturen in Europa.
Mei wordt de maand van de waarheid voor de lopende handelsgesprekken tussen de Verenigde Staten en China. Met miljarden aan invoerheffingen ontketende president Donald Trump eigenhandig de handelsoorlog die China naar de onderhandelingstafel dwong.