De ‘Uberisatie’ van werk
Door de druk en de waan van de dag durven we in het publieke debat wel eens het bos door de bomen te missen. Aan die wetmatigheid ontsnapt ook niet de fameuze ‘taks-shift’. Neem de loonlasten.
Welvaart
Itinera gaat voor een samenleving waar het aangenaam is om te leven, waar frisse, ambitieuze ideeën de kans krijgen uit te groeien tot duurzame ondernemingen, waar onderwijs jongeren klaarstoomt en zin geeft, en waar innovaties transformeren in succesvolle producten in een economie die blijft bloeien zonder de planeet uit te putten.
Door de druk en de waan van de dag durven we in het publieke debat wel eens het bos door de bomen te missen. Aan die wetmatigheid ontsnapt ook niet de fameuze ‘taks-shift’. Neem de loonlasten.
De saga over tax-shift leert ons dat een overheid die geld afneemt van burgers en bedrijven telkens ook morele en economische keuzes maakt. In de al-bij-al beperkte mix die het maandenlange belastingopbod uiteindelijk heeft opgeleverd, zit daardoor niettemin veel politiek eten en drinken.
Sinds het intussen beruchte Zilverfonds eind 2001 werd uitgevonden, kent België een heel eigen zomerritueel.
De vergrijzingskosten voor pensioenen, tegen 2060, zijn naar beneden herzien. Maar dat cijferoptimisme verbergt enorme uitdagingen inzake groei, langere loopbanen, integratie van immigranten en baancreatie, in het bijzonder voor jongeren.
De raad van bestuur van de Europese Centrale Bank (ECB) heeft boeiende discussies achter de rug. Keer op keer moest ze beslissen over de toegang van de Griekse banken tot de liquiditeitsprogramma’s, in aanwezigheid van Yannis Stournaras, de gouverneur van de Griekse centrale bank.
In 1930 schreef John Maynard Keynes: “Er zal niet genoeg werk zijn voor onze kleinkinderen. Ze zullen het beschikbare werk zoveel mogelijk onder elkaar moeten verdelen. Met werkweken van 15 uur en drie uur werken per dag kan het probleem opgelost worden.