Hoe de overheid zich rijk rekent
Heel zelden wordt stilgestaan bij de wijze waarop we de welvaart van een land vandaag meten. Een anekdote is dat ik de enige student in mijn studiejaar was die koos voor het vak ‘Systemen van Nationale Boekhouding’.
Welvaart
Itinera gaat voor een samenleving waar het aangenaam is om te leven, waar frisse, ambitieuze ideeën de kans krijgen uit te groeien tot duurzame ondernemingen, waar onderwijs jongeren klaarstoomt en zin geeft, en waar innovaties transformeren in succesvolle producten in een economie die blijft bloeien zonder de planeet uit te putten.
Heel zelden wordt stilgestaan bij de wijze waarop we de welvaart van een land vandaag meten. Een anekdote is dat ik de enige student in mijn studiejaar was die koos voor het vak ‘Systemen van Nationale Boekhouding’.
Het is de verantwoordelijkheid van iedereen om zich af te vragen in welke mate die energie van verontwaardiging kan gekanaliseerd worden naar maatschappelijke verbeteringen. Prominent onder de controlemechanismen verschijnt wel de absolute noodzaak van meer transparantie.
Met het net-op-de-valreep compromis rond het eenheidsstatuut heeft de 3D zijn intrede gedaan in het sociaal overleg. In meer dan één betekenis. Om te beginnen een derde dimensie omdat een derde partij, naast de sociale partners, een doorslaggevende rol heeft gespeeld.
Zolang dat de structurele maatregelen om het zogenaamde “too big to failprobleem” op te lossen niet doorgevoerd zijn, moeten we ook aan de mogelijke negatieve effecten van bonussen en vertrekvergoedingen denken.
Om ons sociaal bestel in stand te houden moeten er 400.000 jobs bijkomen tegen 2020. Een objectieve berekening toont dat om de groei arbeidsintensiever te maken en dus de werkgelegenheidsgraad tot het benodigde niveau op te krikken een loonkostenreductie van 5% slechts een eerste stap is.
“Als we niets doen zijn we binnen drie jaar failliet” kopte een krant recent de woorden van de Kortrijkse burgemeester. Essentieel dus dat het beheer van de financiën op gemeentelijk vlak met de nodige ernst bekeken wordt.
De federale regering heeft zopas een nieuwe belasting voor de vennootschappen aangekondigd, ten onrechte ‘fairness tax’ genoemd.
“Wat als de jeugdwerkloosheid een bank zou zijn? Zou ze dan ook prioritair gered worden? Zou de Europese Commissie er dan ook niet meer middelen voor veil hebben?” Deze vragen stelde een vakbondsleider recent in een Europees debat over de jeugdwerkloosheid.