Heel zelden wordt stilgestaan bij de wijze waarop we de welvaart van een land vandaag meten. Een anekdote is dat ik de enige student in mijn studiejaar was die koos voor het vak ‘Systemen van Nationale Boekhouding’.

Het is de verantwoordelijkheid van iedereen om zich af te vragen in welke mate die energie van verontwaardiging kan gekanaliseerd worden naar maatschappelijke verbeteringen. Prominent onder de controlemechanismen verschijnt wel de absolute noodzaak van meer transparantie.

Met het net-op-de-valreep compromis rond het eenheidsstatuut heeft de 3D zijn intrede gedaan in het sociaal overleg. In meer dan één betekenis. Om te beginnen een derde dimensie omdat een derde partij, naast de sociale partners, een doorslaggevende rol heeft gespeeld.

Zolang dat de structurele maatregelen om het zogenaamde “too big to failprobleem” op te lossen niet doorgevoerd zijn, moeten we ook aan de mogelijke negatieve effecten van bonussen en vertrekvergoedingen denken.