We zijn begin januari en dan verruilen we doorgaans de terugblik van het jaareinde voor een vooruitblik op het komende jaar: wat staat er te gebeuren en hoe kijken we er tegenaan?

December is de maand van de melige kerstmuziek, maar mogelijk zal Donald Trump er deze keer met minder plezier naar luisteren.

Wat betekent politieke verantwoordelijkheid in België? Die vraag blijft in mijn hoofd knagen na de moordaanslag op twee Zweedse voetbalsupporters door een Tunesische moslimextremist die illegaal in ons land verbleef. We weten intussen dat die terreurdaad een half politiek leven waard is.

De affaire-Dutroux, de terreur van 2016, de aanslag van 2023: een emotioneel incident legt faliekante gebreken bloot in de werking van politie, justitie en veiligheid. Een politieke oproer later volgen extra maatregelen, personeel en middelen.

Over de motieven van de dader van de aanslag in Brussel is nog onduidelijkheid, maar de link met het terrorisme is al wel gelegd. Waar we het gevoel hadden dat we de terreurdreiging onder controle hadden, blijkt de geschiedenis zich te herhalen.

De federale ministerraad keurde vorige week een omzendbrief goed. Die introduceert een deontologische code waaraan de ministers en staatssecretarissen zich voortaan moeten houden.

Als professor had ik het voorrecht nieuwe rechtenstudenten in te leiden in de rechtsstaat, een staatsorde die we danken aan de verlichting en die stoelt op grote impliciete principes.

In De zondagen van Jean Dézert , een kleinood van Jean de La ­Ville de Mirmont uit 1914, ­kunnen we het inhoudsloze ­leven van een kantoorklerk volgen.