Een tijd geleden gaf ik een lezing over de europolitiek aan de Universiteit Antwerpen nadat Herman Van Rompuy zijn ervaringen als voorzitter van de Europese Raad had meegegeven.
Soms is politiek echt verpakking. Neem nu de eeuwige discussie over het fameuze ‘sociale Europa’. De hele politieke linkerzijde, alle vakbonden en middenveldorganisaties incluis, vinden de Europese Unie een kille economische club.
Een Amerikaanse president weigert een internationaal klimaatakkoord te implementeren. De hele wereld reageert in afgrijzen. Enkele jaren later blijken diezelfde Verenigde Staten de rest van de wereld te kloppen in daadwerkelijke vermindering van uitstoot van broeikasgassen.
‘The European Union is going down the drain into irrelevance but instead decides to pick a fight with me! Sad!!’ Neen, dit is geen tweet van @realDonaldTrump. Maar het zou er een kunnen zijn. Want Europa verliest zich in een wanhopige Trumpfobie.
Recent gaf ik een lezing over de europolitiek aan de Universiteit Antwerpen nadat Herman Van Rompuy zijn ervaringen als voorzitter van de Europese Raad had meegegeven. Erg opvallend was zijn uitspraak dat de Europese leiders hierbij alleen handelen als drie voorwaarden tegelijkertijd vervuld zijn.