Zijn we niet te streng voor het minipensioenakkoord van de federale regering? Dat is de vraag die Bart Eeckhout zich stelt in een terechte bezinning over de moeilijkheid van politiek leiderschap in ons land (DM, 15/7).

‘La première égalité c’est l’équité.’ Deze zin van Victor Hugo uit Les Misérables zou ons moeten doen nadenken. Het betekent eenvoudig gezegd: rechtvaardigheid is sociale rechtvaardigheid. Gelijkheid is gelijkenis. Billijkheid is iedereen een passend paar schoenen geven.

In Het rechtvaardigheidsgevoel van Jonathan Haïdt staat een gebalde zin die zeer goed uitdrukt wat we bedoelen met loon naar werken: “We haten mensen die nemen zonder te geven.” Natuurlijk zijn er accentverschillen in onze invulling van die stelling en in zijn jarenlang onderzoek

Het Amerikaanse Hooggerechtshof beslist eerstdaags of universiteiten in de Verenigde Staten hun beleid om studenten toe te laten deels op ras kunnen baseren.

Terug naar normaal wordt geen eenvoudige opdracht voor centrale banken. Na de coronacrisis stelden velen de vraag of we kunnen terugkeren naar ‘normaal'. Vaak is het antwoord dat het zo niet werkt. De maatschappij verandert constant.

De federale ministerraad keurde vorige week een omzendbrief goed. Die introduceert een deontologische code waaraan de ministers en staatssecretarissen zich voortaan moeten houden.