De mantra van de Europese Unie is dezer dagen ‘NextGeneration’, een verzamelnaam voor een Unie die groen, digitaal, gezond, sociaal sterk en gelijk is, allemaal gesmeerd met miljarden Europees en nationaal relancegeld. Europa is aan een generatiescheut toe.

Angela Merkel wil aftreden maar Duitsland wil haar nog even behouden. Er wachten moeilijke coalitiegesprekken. De verkiezingstrend in Duitsland is zoals elders: de macht versnippert. Zowat veertig partijen dongen naar de hand van de kiezer. Het centrum staat nog wel overeind.

Telkens als je hoopt je eindelijk met andere vraagstukken bezig te houden, komt covid om de hoek kijken.

Het is 2021 maar het voelt alsof het 2024 is: het jaar waarin de volgende verkiezingen voor alle bestuursniveaus plaatsvinden, inclusief het federale. De kleurrijke Vivaldi-coalitie ruikt naar pre-electoraal opbod.

Men vraagt me al eens wat mijn bezorgdheden over de financiële markten kan milderen. De lijst van zorgen is te lang om hier uitgebreid te bespreken.

Is Joe Biden de nieuwe Donald Trump? Als je Afghanistan overziet, zou je het denken. Er is de doelstelling van een Amerika dat het stuur van de wereld theatraal loslaat.

Wanneer het overheid boven is, wanneer de publieke schulden de pan uit swingen, wanneer groene en technologische relanceplanning domineert, wanneer denkers economische groei, markten en begrotingsdiscipline de vuilbak in schrijven, is een natuurramp zoals de watersnood in Wallonië ook een