De Europese en Belgische energie-intensieve industrie staan onder zware druk. Drie jaar energiecrisis, een daling van 15% in industriële output sinds de oorlog in Oekraïne, en een nieuwe tarievenoorlog vanuit de VS zorgen voor een perfecte storm.
Het zijn diplomatieke weken vol koortsachtige bedrijvigheid voor Europa. Eerst was er de G7 in Canada, de eerste onder Trump 2.0. Daarna volgde een historische NAVO-top in Den Haag, meteen gevolgd door een strategische Europese Raad in Brussel.
Defensie is de hoeksteen binnen het strategisch project dat België heet’, vindt Julien De Wit. ‘Het is tijd voor de strategen om op te staan.’
Hoever is Europa niet gezakt in de pikorde dat we collectief zowaar in opluchting achterovervallen nu de Verenigde Staten bereid zijn ons wapens te verkopen die wij aan Oekraïne doorsluizen?
De jongeren van vandaag leven in een tijdperk dat tegelijk veeleisend en richtingloos is. Ze groeien op in de schaduw van pandemie, oorlog, klimaatverstoring en economische onzekerheid.
Veiligheid is meer dan militaire paraatheid. Het is ook economische slagkracht, sociale samenhang en menselijke waardigheid.
Toen de wereld halsoverkop overschakelde op thuiswerk, werd dat al snel verkocht als een revolutie voor het welzijn en de efficiëntie. Geen tijdverlies meer in de file, geen strakke kantooruren. Voor veel jonge professionals leek het op het eerste gezicht een verademing.
België is in weinig een referentieland maar als het op gezondheidszorg aankomt, vinden velen ons een model.
