Naarmate de oorlog in Oekraïne en met Rusland aanhoudt, rijst steeds meer de vraag: quid China? Het bericht dat China militair materiaal aan het Poetinregime zou kunnen leveren, is voor velen een kantelpunt.

Uit onze geschiedenis kennen we het spel van allianties en ententes die aan het begin van de twintigste eeuw door Frankrijk, Engeland en Rusland werden gesmeed om Duitsland en zijn alliantie met Oostenrijk en Italië te counteren.

De oorlog in Oekraïne is niet alleen een kantelpunt in onze Europese geschiedenis, het is ook een versneller van die geschiedenis.

Terwijl ik deze regels schrijf, hangt het lot van het dappere Oekraïne in de weegschaal. Wordt het een wapenstilstand die reputaties en levens redt, een bloedbad, een internationaal conflict, een capitulatie, een tactische terugtrekking van de agressor, een burgeroorlog?

Het beeld van de Russische president Poetin en de Franse president Macron aan de uiteinden van een ellenlange tafel in Moskou is de wereld rondgegaan.

Het is money time voor de federale regering, over fiscaliteit, overheidsbeslag, arbeidsmarkt, kernenergie, pensioenen en gezondheidszorg. Van al die werven is de laatste de meest potente.

Welk statuut voor de koeriers van Deliveroo, de chauffeurs van Uber of de pakjesbehandelaars van Bol.com en Coolblue? Deze langlopende twistpunten wil de federale regering binnenkort beslechten.

Voor de Eerste Wereldoorlog speculeerden economen dat handelsrelaties onder de toenmalige grootmachten een militaire conflagratie uitsloten. Het werd voor ondenkbaar gehouden dat landen wier welvaart en nijverheid van elkaar afhankelijk waren, elkaar een oorlog zouden aandoen.

Enkele jaren in het verre buitenland zijn verrijkend. Door de afstand leer je bijvoorbeeld uw eigen land beter begrijpen.

De Europese Unie was ooit het embleem van de postcommunistische globalisering. We deelden met de rest van de wereld een gemeenschappelijke aspiratie voor evidente vrede, vrijere handel, symbolische staatsgrenzen en eerlijke concurrentie zonder nationalisme.

Het nieuwe jaar presenteert ons met de nodige geopolitieke risico’s: Russische intimidatie, presidentsverkiezingen in Frankrijk, Amerikaanse tussentijdse verkiezingen, een nucleair Iran, de vluchtelingencrisis, economische implosie in Turkije, de pandemie.

Het nieuwe jaar is nog maar begonnen en het is al volop menens in Genève. Daar spreken Amerikaanse en Russische afgevaardigden elkaar over de situatie in Oekraïne.