‘De loonspanning in ons land is nog steeds te laag’, schrijft Karel Volckaert van Itinera. Hij brengt de aanbeveling van recente rapporten van de Europese Commissie en de OESO in herinnering.

Hier zitten we dan. Een inflatie rond de 10% op jaarbasis, een van de hoogste begrotingstekorten van de eurozone, onze staatsschuld torenhoog en geen hervormingsbereidheid inzake pensioenen. Dat niemand beweert dat we deze situatie niet konden voorzien.

Dit is mijn 42ste opiniebijdrage over de pensioenhervorming en de demografische vergrijzing in België. De eerste dateert al van 2002. Tel daarbij tientallen interviews en een honderdtal lezingen over hetzelfde thema.

Afgezien van oorlogen en grote depressies, is de inflatie op andere momenten bijna altijd minder dan 5% en meestal rond de 2%. Zo introduceren economen graag het hoofdstuk in de cursus macro-economie over inflatie. In België lag de inflatie in april op 8,31 procent.

Er is de Titanic, er is dansen op de lekgeslagen Titanic en er is Wallonië. Dat is zowat de conclusie van enkele weken opbod over basisinkomen, participatie-inkomen, jeugdkapitaal voor elke jongere, energiesubsidies, minimumloon en uitkeringen tussen de PS, de MR, Ecolo en Les Engagés.

Met de coronacrisis hebben velen ontdekt dat de bevoorradingszekerheid van producten in de huidige complexe wereld geen vanzelfsprekendheid is. Het levert voor bedrijven serieuze kopzorgen op. Extreem precair wordt het wanneer er ook bevoorradingsproblemen opduiken op de voedselmarkten.