Marc De Vos betreurt de patstelling over het stakingsdebat en onderstreept dat zij leidt tot een sluipende juridisering via geschillen. Hij pleit voor een nieuwe maatschappelijke consensus over de grenzen van een anderszins fundamenteel stakingsrecht.

Marc De Vos geeft kanttekeningen bij de nieuwste demografische vooruitzichten voor België en waarschuwt dat de structurele schaarste op de arbeidsmarkt tot een echte crisis van de beroepsbevolking kan leiden.

De drie crisissen van het moment – voedsel, energie en kredieten – zijn het gevolg van lagere investeringen in risicobeheersingsinstrumenten. En hierdoor zijn we terug in het rijk van de schaarste.

Marc De Vos geeft kritische bedenkingen bij het pleidooi van vakbonden en ziekenfondsen voor het behoud van het zogenaamde “Belgische sociaal model”. Hij signaleert dat dit model al dertig jaar onder existentiële druk staat en kan alleen overleven door te veranderen.

Voor Marc De Vos staat niet de loonindexering, maar wel de loonnorm voor het jaar van de waarheid. Hij pleit voor remedies die de vrijwaring van de concurrentiepositie en het behoud van koopkracht combineren.

Marc De Vos steunt de systematische combinatie van werkloosheidsuitkeringen en activeringsmaatregelen. Hij beklemtoont dat activering sociaal beleid is voor de zwakkere deelnemers van de arbeidsmarkt.