Marc De Vos geeft een alternatieve duiding bij de hetze over bankierbonussen. Het echte probleem is niet de bonussen, maar de winsten die steunen op expliciete en impliciete overheidssteun. De regeringen moeten die onderliggende ziekte aanpakken, in plaats van zich te focussen op het symptoom.

Marc De Vos ziet in Italië een mogelijke toekomstversie van België, die bewaarheid zal worden als we volharden in de boosheid van immobilisme en ontkenning. Het budget is de eerste grote afspraak. Gaan we voor de echte gezondmaking, of alleen voor het hoogstnodige?

Ivan Van de Cloot stelt dat het neomercantilistisch beleid van China niet houdbaar is. Enerzijds levert dit internationale spanningen op en anderzijds creëert dit een uitdaging voor het intern monetair beleid.

De witte sector is boos. Het loon is niet in lijn met de onregelmatigheid van de uren. De werkdruk is ook te hoog. Er moet meer geld en meer personeel naar de sector gaan, en daarmee hebben we meteen ook één van de meest prangende sociale uitdagingen voor de toekomst samengevat.

Onze beleidsmakers spelen nog maar met mondjesmaat in op de behoeftes van haar zorgbehoevende burgers. Die willen meer inspraak en de mogelijkheid gegeven worden zelf hun zorgpakket samen te stellen en te betalen. Meer vraagsturing dus, en dat gebeurt het best met persoonlijke zorgbudgetten.

Marc De Vos ergert zich aan de goed-nieuws-show over België. De economische omstandigheden zitten even mee. Maar we staan aan de vooravond van de grote afrekening van jaren van non-beleid, op budgettair vlak, in de pensioenen, op de arbeidsmarkt en in de gezondheidszorg.